NIEUWEWEGENGGZENOPVANG

Doen wat nodig is – tips voor samenwerking van Humanitas Onder Dak en gemeente Almelo

In Almelo is een integrale aanpak op gebied van maatschappelijke opvang succesvol, doordat de verschillende samenwerkingspartners elkaar weten te vinden in de basis: goed met elkaar samenwerken.

Deel 1
Bert Deliën, directeur – bestuurder van Humanitas Onder Dak en Erwin Derksen, senior adviseur sociaal domein van de gemeente Almelo vertelden in deel 1 van dit tweeluik al over hoe de partijen elkaar vinden voor de ‘Innovatieopgave Maatschappelijke Opvang 2017’. De organisaties werken vanuit een gedeeld gedachtengoed, dat zijn weg vindt naar een gemeenschappelijke werkwijze voor de opvang van daklozen. Lees hoe de samenwerkende organisaties tot een lijst van 40 ‘zorgwekkende zorgmijders’ kwamen en hoe via het ‘mensen op straat overleg’ stappen vooruit gezet worden in: ‘Doen wat nodig is – Samenwerkingsprincipes van gemeenten en betrokken organisaties’.

Synergie

Wat nodig is voor gemeenten, maar ook voor samenwerkende organisaties? Doen wat nodig is. Voorheen kreeg je alleen een huis als je bijvoorbeeld had bewezen had dat je je huur kon betalen, dat je een soort van ‘woondiploma’ verdiende. Maar zo moet het niet, zegt Deliën. “Je regelt een huis en gaat dan aan de slag om te zien wat nodig is om dat huis te kunnen behouden. Verzuimt iemand de huur te betalen? Dan bespreek je of de persoon het goed vindt dat de huur wordt ingehouden  op zijn uitkering en voor hem wordt betaald. Doen wat nodig is. Maatwerk, geen standaardpakket voor iedereen.”

Samenwerken betekent meerwaarde, synergie zo je wilt, op meerdere vlakken. Neem project Dagloon. Mensen die op straat leven, kunnen daar bezigheden verrichten waarvoor ze €1,50 per uur krijgen. Deze mensen hebben daardoor contact met anderen, moeten zich handhaven in de groep, verdienen geld en zijn zinvol bezig. Op straat geven ze minder overlast, wat voor de gemeente een prettige bijkomstigheid is, geeft Derksen toe. Maar wat bleek nog meer? Doordat deze mensen zich anders gedragen in deze setting, dan op straat of bij een sessie met een verslavingsbegeleider, bood dit andere gedrag weer aanleiding voor een andere aanpak bij de verslavingsbegeleiding van Tactus.

Bestaande kaders

Zo ontstaat innovatie, al ervaren ze bij die samenwerking de belemmering van bestaande systemen. Van gemeenten; maar ook door wetgeving, protocollen van organisaties zelf die botsen met protocollen van andere organisaties. Deliën: “Vernieuwing is lastig als je blijft vasthouden aan bestaande protocollen. Innovatie vereist dat je buiten bestaande kaders durft te denken.”

Het gaat niet om het bestaansrecht van de organisaties. Als je met een partnerorganisatie in een discussie belandt over wiens domein het is, dan rest maar een vraag: wat is goed voor de cliënt? Deliën: “Eigenlijk is het doel van de opvang om de opvang overbodig te maken. Dan hebben wij ons werk goed gedaan.” Ook Derksen heeft een droom: iedereen in Almelo en omstreken een dak boven zijn hoofd. “Daarmee bedoel ik dat niemand meer op straat leeft maar iedereen een veilig thuis heeft. Ook als dat begeleid wonen is. Maar wel duurzaam, geen tijdelijke opvangsituatie.” Denk niet vanuit bestaande oplossingen, besluit Derksen. “Denk vanuit wat individuen nodig hebben.”

Werkende samenwerkingsprincipes uit Almelo

 

Erwin Derksen (links) en Bert Deliën (rechts) geven tot slot nog 6 tips vanuit Almelo:

  • Durf bestaande organisatiegrenzen en –domeinen los te laten; stel telkens weer de vraag: ‘wordt deze cliënt hier gelukkiger van?’ Voor ‘organisatie’ kunnen we ook denken aan: systemen, protocollen. Stel de menselijke maat daar tegenover.
  • Met welke vraag worstelt de cliënt echt? Is Karel ongelukkig omdat hij een verslaafde moeder heeft of komt het omdat hij zich verveelt doordat hij voor zijn moeder thuis moet zijn?
  • Welke talenten heeft iemand? Iedereen is ergens goed in. Staar je niet blind op wat niet goed gaat, maar zoek naar waar de cliënt gelukkig van wordt, zonder overigens je ogen te sluiten voor wat niet kan.
  • Noteer de verhalen; mensen leven niet voor niks op straat. Er is altijd een reden voor. Met welk verhaal lopen mensen in de rondte?
  • Ga voor preventief handelen. Door de opvang goed te regelen, voorkom je dure zorg, zoals ziekenhuiszorg, politie en justitie.
  • Er zijn meerdere woonvormen nodig. Eenvormigheid in het woonaanbod werkt niet. Er zijn mensen die alleen gedijen in een ‘containerwoning’ met bijvoorbeeld andere verslaafden. Regel dat dan. Denk vanuit wat nodig is, niet vanuit de oplossing die je al voorhanden hebt.

Meer weten


Geplaatst op: 17 juli 2017
Laatst gewijzigd op: 19 juli 2017