NIEUWEWEGENGGZENOPVANG

Respijthuis Amsterdam-Noord: de gast en de vrijwilliger

Bij het Respijthuis in Amsterdam-Noord zijn er geen ‘cliënten’; er is geen sprake van ‘zorg’ noch ‘begeleiders’ of ‘behandelaars’. Er zijn in plaats daarvan ‘gasten’. Er is sprake van ‘verblijf’ en de professionals zijn ‘ondersteuners’. Naast die ondersteuners zijn er vrijwilligers. Na twee jaar maken de ervaringsdeskundigen en gasten de balans op.

Gast Rutger

Een van de gasten van het Respijthuis nu is Rutger. Rutger heeft een verslavingsachtergrond en heeft te maken gehad met justitie. Hij is ‘een van de 600 van Van der Laan’, zegt hij, naar het plan van enkele jaren geleden van de overleden burgemeester van Amsterdam, Eberhard van der Laan om 600 draaideurcriminelen op het rechte pad te brengen. Kijk je naar Rutger, dan weet je dat het voor hem heeft gewerkt.

Bij HVO-Querido is hij nu zo’n 6 jaar onder begeleiding. Sinds 4 maanden heeft hij een eigen huis. Het eerste jaar dat hij zelfstandig woont, begeleidt HVO-Querido hem. Hij is blij met zijn nieuwe huis en hij is ook vastbesloten zijn drugsverleden in het verleden te laten. Maar zijn buren werken niet erg mee, vertelt hij. Ze geven feestjes tot diep in de nacht. Hij voelt zich er niet veilig bij. De wijkagent nam het allemaal niet zo serieus, dus hij voelde zich ook nog eens onbegrepen.

Gelukkig kon hij bij het Respijthuis terecht. Eerst wilde hij ook hier niet praten, maar toen hij dat begon te doen, bleken ze hem hier wel te geloven. En via de ondersteuners hier, is er contact geweest met de wijkagent. Nu heeft hij zijn nachtrust terug, hij voelt zich hier prettig en eet gezond. Een time-out, noemt hij het. “En ik kan hier mijn verhaal kwijt en daar doen ze dan wat mee als je dat wilt.”

Rutger is dankbaar. Hij wil graag wat terugdoen als hij straks weer in zijn woning zit. “Omdat ik hier mijn verhaal heb kunnen delen, wil ik ook dat luisterende oor zijn voor anderen.” Iedereen heeft wel eens een moeilijk moment. Dan is een plek als dit geweldig, besluit hij.

Vrijwilliger Marti

Vrijwilliger worden in het Respijthuis, dat doen meer van de ex-gasten. Neem Marti. Na een leven met veel leed en gedwongen opnames door psychoses, kwam ze tijdens de Kerst van 2016 logeren in het Respijthuis. Het bleek de enige mogelijkheid om weer een gedwongen opname te voorkomen.

Hier mag je gewoon mens zijn, vertelt ze. “Hier ben ik mijzelf. In de ggz word ik gedwongen een ander te zijn. Daar moet ik in de pas lopen van wat een behandelaar vindt.” Marti vertelt dat ze verschillende keren de separeercel van binnen heeft gezien. Ze heeft ook de tijd meegemaakt dat mensen in de ggz een harnas om kregen, zodat ze zich niet meer konden bewegen of zichzelf verwonden. Ze heeft er een ptss aan overgehouden. De ggz-kliniek? Dat nooit meer, als het aan Marti ligt.

Uit dankbaarheid voor wat ze die dagen, tijdens de Kerst van 2016, heeft mogen ervaren bij het Respijthuis, is ze vrijwilliger geworden. Wat de gasten in het Respijthuis hebben meegemaakt, is voor haar bekende kost. “Ik laat mensen gewoon hun verhaal doen. Een luisterend oor wil ik zijn. En ik kijk niet op mijn klokkie.”

Door: Ellen Kleverlaan

Meer weten


Geplaatst op: 19 april 2018
Laatst gewijzigd op: 19 april 2018