NIEUWEWEGENGGZENOPVANG

De Stadskamer Doetinchem: Op zoek naar een waarom van het succes

De Stadskamer in Doetinchem is bijzonder omdat daar lukt wat men elders beoogt: een ‘fijne plek’ waar mensen, ook met flinke problemen, elkaar bijstaan en zelf op zoek gaan naar hun richting in het leven. Zónder een legertje hulpverleners dat voor hen bepaalt wat ze moeten doen. De kanteling die de transities in de langdurige zorg voorstaan, zien we in Doetinchem verrijzen. De Stadskamer Doetinchem en de gemeente nemen samen deel aan het programma Nieuwe wegen ggz en opvang. Janneke Rijks, een van de initiatiefnemers van de Stadskamer en Saar Veneman, strategisch adviseur van de gemeente, vertellen hun verhaal.

Foto: Janneke Rijks (links) en Saar Veneman (rechts)

Het is druk bij de Stadskamer vanmiddag, het doet er denken aan een buurthuis. Mensen lopen in en uit. Er is een moeder met kind die een poppenkast koopt, gemaakt door een van de mannen van de werkplaats. Een werkplaats die zij zelf hebben opgezet.

Mooi hoe @StadskamerDoet mensen ondersteunt bij het gewone leven click to tweet

Het gewone leven

Het zijn geen betaalde krachten, deze mannen en alle andere mensen die bij de Stadskamer hun plek vinden. Zij komen er omdat het hen helpt om hun leven zin en inhoud te geven, om koffie te drinken, voor een workshop bloemschikken of gewoon om een poppenkast te kopen: iedereen is er welkom. De Stadskamer in Doetinchem ondersteunt mensen bij ‘het gewone leven’, ook als hun omstandigheden misschien wat minder gewoon zijn.

Een voorbeeld? Een wijkteam maakte melding van een net verhuisde mevrouw. Ze kreeg het niet voor elkaar om al die verhuisdozen leeg te ruimen, de kastjes, lampen en gordijnen op te hangen en zo haar nieuwe leven vaart te geven. Buurtcoaches hebben zelf niet de tijd om zo iemand te helpen, maar kunnen andere mensen wel mobiliseren dat te doen. Wat gebeurde er? Janneke Rijks, een van de initiatiefnemers van de Stadskamer: “Enkele mannen van de werkplaats vonden dat ze die vrouw niet aan haar lot konden overlaten. Zij stroopten hun mouwen op, pakten de dozen uit, hingen kastjes, lampjes en gordijnen op en binnen no time was het allemaal geregeld.”

Een win-winsituatie voor iedereen: de mevrouw om wie het ging kon verder met haar leven, de mannen van de werkplaats deden wat ze graag deden en het wijkteam kon met een gerust hart de casus sluiten.

werkwijze stadskamer Doetinchem

Werkende principes

Om een goed begrip te krijgen van wat ze in Doetinchem anders doen, zoomen we in op enkele werkende principes. De terminologie die ze bezigen, lijkt op die ook elders in de zorg en opvang opgeld doet, maar de praktijk laat zien waarin de Stadskamer het verschil maakt, waarin het succes ‘m zit.

  • Vertrouwen en samen sturen, risico’s (durven) nemen en focus op wat je kunt
  • Voorliggend zijn en geen beperkingen of indicaties, financiële kaders scheppen

Vertrouwen en samen sturen, risico’s (durven) nemen en focus op wat je kunt

Bij de transities van de langdurige zorg stond voor de gemeente Doetinchem voorop dat niet de gemeente zou bedenken wat de resultaten moesten zijn van de gedecentraliseerde taken. Saar Veneman, strategisch adviseur bij de gemeente Doetinchem: “De vraag bij de kanteling die we maatschappelijk willen, de verantwoordelijkheid dragen over je eigen leven maar ook omkijken naar je buurvrouw, was: hoe doe je dat eigenlijk? Dat moet je als overheid niet willen opleggen, dat moet je met het veld samen doen.” De vraag die volgde was, wat daarvoor nodig is. Met de Stadskamer samen voltrok zich als het ware een organisch proces, gestoeld op vertrouwen, maar ook door er heel dicht op te zitten, zegt Veneman.

Voorliggend zijn en geen beperkingen of indicaties; financiële kaders scheppen

De Stadskamer is een ongekend succes. Er komen nu al iedere maand meer dan 400 mensen. Daar staat een miljoen euro subsidie tegenover. Omgerekend dus 2500 euro per bezoeker. De Stadskamer biedt ook begeleiding en vergeleken met reguliere dagbesteding is dat niet duur. Maar een aantal van de bezoekers heeft ook nog reguliere dagbesteding vanuit het verleden, en er komen ook mensen die formeel misschien geen dagbesteding nodig hebben. Is dat erg? Saar Veneman van de gemeente: “We vinden het toch ook geen probleem om zowel de bioscoop als het theater te subsidiëren? Daar gaan soms ook dezelfde mensen naartoe. We proberen het langzaam om te zetten, en in onze contracten rekening te houden met deze vrij toegankelijke voorziening.” Bovendien, zegt zij, als mensen langer thuis blijven wonen, is het heel belangrijk dat we eenzaamheid tegengaan. “Dus is het logisch dat we meer mensen bereiken dan voorheen met reguliere dagbesteding.”

Interview door Ellen Kleverlaan

Meer weten


Geplaatst op: 17 februari 2017
Laatst gewijzigd op: 24 februari 2017